Een puber leert beter nadenken. Hij is daarom vaak kritisch en afstandelijk, omdat hij uitzoekt wat wel en niet bij hem past. Hij is het vaak niet met zijn ouders eens. Dat is soms lastig. Maar het is ook heel goed! Het betekent dat hij oefent om een eigen persoonlijkheid te zijn. Het helpt hem om straks zonder de zorg van zijn ouders te kunnen. Hij probeert zijn eigen mening te vormen. Hij is op zoek naar wat bij hem past. Omdat hij zoveel nadenkt, wordt hij steeds zelfstandiger.

Hoe help je hem om een eigen mening te krijgen?
Vraag hem wat hij vindt! Denkt hij er anders over dan jij? Dat mag. Gun hem die mening. Hij leert zo dat mensen anders denken en dat iedere mening belangrijk is.
Wil je dat hij hetzelfde denkt als jij? Dan is de kans groot dat hij niets meer zegt. Hij stopt dan met denken. Het is wel goed als ouders bij hun eigen mening blijven. Dan blijf je dezelfde persoon voor je kind. Dat steunt hem.
Soms is je kind het eerst helemaal niet met je eens. Later is hij het wel met je eens. Je hebt nog steeds veel invloed als ouder, ook al lijkt dat vaak niet zo.